SEPTEMBER - OKTOBER 1944

DE BEVRIJDING VAN

Op 13 september 1944 bereikte leden van 3rd Battalion, 18th Infantry Regiment (1st Infantry Division) de omgeving van Wolfhaag, het drielandenpunt, alsmede Raren. Echter vanwege het simpele feit dat Vaals en het omliggend gebied vanaf de Schneeberg met al haar Westwall fortificaties uitstekend kon worden geobserveerd besloten de Amerikanen wijselijk hun opmars niet verder te vervolgen.

Leden van 1st Battalion, 18th Infantry Regiment lukte het meer oostelijk op dezelfde dag nog om een aantal nauwelijks bemande Westwall fortificaties in de Friedrichswald op de vijand te heroveren waardoor 18th Infantry Regiment de hoogtes ten zuiden van de weg Aachen – Vaalserquartier – Vaals in handen kreeg.

18th Infantry Regiment vervulde hiermee in haar sector tenminste de opdracht die 1st Infantry Division van het VII Corps immers had ontvangen namelijk om de hoogtes zuidwestelijk van Aachen in handen krijgen.

Daar 18th Infantry Regiment haar opdracht had vervuld en een rechtstreekse aanval op de Westwall fortificaties van de Schneeberg thans door hen niet onmiddellijk kon worden uitgevoerd, beperkte zowel 1st Battalion, 18th Infantry Regiment alsmede 3rd Battalion, 18th Infantry Regiment zich in de daarop volgende dagen tot met name patrouilleactiviteiten in de richting van Vaals, Vaalserquatier en Aachen.

Op 17 september 1944 werd VII Corps geconfronteerd met hevige Duitse tegenaanvallen in zowel de sectoren van haar 3rd Armored Division alsmede 1st Infantry Division. Deze aanvallen waarbij de Amerikanen aanzienlijk verliezen leden zou de volgende dag reeds voor een verandering van frontlijn bij Vaals zorgen.

Op 18 september 1944 wordt 3rd Battalion, 18th Infantry Regiment vanwege de hevige strijd om Stolberg naar de sector van 16th Infantry Regiment verplaatst. Met achterlatend van slecht een infanteriecompagnie verlaat 3rd Battalion, 18th Infantry Regiment al haar posities zuidwestelijk, en zuidelijk van Vaals. De achtergebleven Company K, 3rd Battalion, 18th Infantry Regiment wordt op haar beurt toegevoegd aan 1st Battalion, 18th Infantry Regiment.

Door de aftocht van 3rd Battalion, 18th Infantry Regiment worden de leden van 1st Reconnaissance Troop vervolgens belast met de verdediging van het stilstaande front   zuidwestelijk en zuidelijk van Vaals. Daar deze kleine gemotoriseerde verkenningseenheid van 1st Infantry Division thans een troepensterkte had die vergelijkbaar is met die van een  infanteriecompagnie konden zij middels diverse wegblokkades te Holset, Raren en het drielandenpunt plus nog wat kleine vooruit geschoven posten deze nieuwe taak enigszins wel aan.

Zoals 3rd Battalion, 18th Infantry Regiment, beperkte 1st Reconnaissance Troop zich tevens  tot slechts patrouilleactiviteiten in de richting van Vaals alsmede Vaalserquartier.

Op 2 oktober 1944 namen leden van 237th Engineer Combat Battalion de posities van 1st Battalion, 18th Infantry Regiment op Duits grondgebied zuidoostelijk van Vaals over.  Er zijn indicaties dat deze Amerikaanse legereenheid op haar beurt patrouilleactiviteiten in de richting van het Vaalserquartier zouden hebben verricht.

Bijna zes weken lang was Vaals het niemandsland tussen de twee strijdende partijen.  Overdag bezochten Amerikaanse patrouilles Vaals waarbij o.a. diverse foute inwoners werden opgepakt en ’s nachts waren het de Duitse patrouilles die op hun beurt de Amerikaanse posities westelijk en zuidelijk van Vaals verkende. 

Op 16 oktober 1944 kwamen de Amerikanen in plaats van de gebruikelijke patrouilles echter met een specifiek doel naar Vaals. Twee pantserwagens van 3rd Platoon, 1st Reconnaissance Troop werden begeleidt door een halfrupsvoertuig die was voorzien van een luidsprekerinstallatie. Vanuit stationsstraat werden de Duitse soldaten op en rondom de Schneeberg gesommeerd zich aan de Amerikanen over te geven. Aachen was immers omsingelt en verder strijd was zinloos.   Geen enkele Duitse soldaat haalde het echter in zijn hoofd om zijn positie echter te verlaten en dus keerde de Amerikanen zonder ook maar een krijgsgevangen die dag weer terug naar hun eigen linies.

Op 17 oktober 1944 openende 1104th Engineer Combat Group haar aanval op de Westwall tussen de lijn Lemiers – Orsbach – Horbach – Bleijerheide.  Haar aanval was met name gericht op de fortificaties rondom Horbach.

Op 18 oktober 1944 vervolgde 1104th Engineer Combat Group haar aanval in de richting van Vettschau - Richterich. In de namiddag reed een gemotoriseerde patrouille bestaande uit drie pantserwagens en drie jeeps van 1st Reconnaissance Troop vanuit het zuiden Vaals binnen.  Na een korte  beschieting van een aantal Westwall fortificaties op de Schneeberg trok men zich vervolgens weer terug. 1st Reconnaissance Troop ondersteunde hiermee de druk op de Duitser rondom de Schneeberg die nu immers van het noordwesten, westen alsmede het zuiden door de Amerikanen werden beschoten. Toen de gemotoriseerde patrouille van 1st Reconnaissance Troop Vaals weer verliet reed echter een van de pantserwagens op een landmijn en raakte een bemanningslid dermate gewond dat hij geëvacueerd moest worden.

Leden van 1104th Engineer Combat Group trokken vervolgens vanaf de Schneeberg Vaals binnen. Leden van 172nd Engineer Combat Battalion die nog in Lemiers aanwezig waren  alsmede leden van 1st Reconnaissance Troop die nog in Holset, Raren en het drielandenpunt  zaten haar verlieten hun posities en trokken tevens Vaals binnen.  Vaals was nu eindelijk bevrijd.

Amerikaanse militairen ten tijde van de bevrijding van de gemeente VAALS droegen o.a. de volgende schouderemblemen:

Veel Amerikaanse militairen welke niet organiek tot een bepaalde divisie behoorden of waarvan de eigen legereenheid geen eigen schouderembleem had droegen meestal het schouderembleem van het Eerste Amerikaanse leger. Denk maar eens aan bijvoorbeeld de militairen die werden ingedeeld bij de cavalerie, veldartillerie of genie groepen.

Militairen met name die deel uit maakte van het hoofdkwartier van het 7e Amerikaanse legerkorps   droegen het schouderembleem van hun legerkorps.

Militairen van het hoofdkwartier van het 19e Amerikaanse legerkorps (bijgenaamd "Tomahawk") droegen vervolgens een van deze twee variaties van het schouderembleem van hun legerkorps.

Militairen die organiek behoorden tot de 1e Amerikaanse infanteriedivisie (bijgenaamd "Big Red One") droegen in de regel het schouderembleem van hun divisie.

Militairen die behoorden tot een van de Tank Destroyer Bataljons (t.w. 702nd, 803rd, 821st, 823rd) droegen in de regel het schouderembleem van deze antitank organisatie. Met name leden van 803rd en 821st Tank Destroyer Battalion waren tevens betrokken bij de bevrijding van de gemeente Vaals.

Militairen die organiek behoorden tot een zelfstandig Tank Bataljon (t.w. 743rd, 744th, 745th) droegen in de regel het schouderembleem van hun gepantserde organisatie. Slechts twee tankpelotons van 745e tankbataljon verbleven een korte periode in de gemeente Vaals tijdens haar bevrijding.

Hoewel dit schouderembleem pas midden 1945 door leden van de 113e cavaleriegroep werd gedragen was een gelijkwaardige afbeelding te vinden op de verschillende voertuigen die tot deze cavaleriegroep behoorden.

Vanaf begin tot midden oktober  1944 verbleven militairen van de 29e Amerikaanse infanteriedivisie in en rondom de gemeente Vaals zij hadden de posities van 125e cavalerie verkenningseskadron (113e cavaleriegroep) overgenomen. 

Deze website is gerealiseerd en word onderhouden door Arno Lasoe, Heerlen
 © www.zuidlimburgbevrijd.nl 2010, Alle rechten voorbehouden